وى اشارت رفت . و باليأس « 1 » من الوقوف على الغاية ، دوم ، به نوميد بودن از اطلاع به سبب فكر بر غايت توحيد ؛ چنانچه معلوم شد پيشتر . و بالاعتصام « 2 » بحبل التّعظيم . سيم « 3 » ، به چنگ در رابطهء 138 تعظيم حق زدن ؛ يعنى تعظيم جناب « 4 » حق چنان « 5 » بر وى مستولى شود كه جرأت فكرت در عين توحيد را مجال نماند . يا خود چندان ملاحظهء عظمت و كبرياى « 6 » حق « 7 » كند كه عقل و فكر و فهم و وهم در پرتو نور « 8 » آن محو و متلاشى باشند . « 9 » و إنّما يدرك لطائف الصنعة « 10 » بثلاثة « 11 » أشياء : و لطائف صنعت را ادراك « 12 » نمىتوان « 13 » مگر به سه چيز : بحسن النّظر فى مبادي « 14 » المنن . اول ، به امعان نظر و تأمّل كامل در مبادى ايادى و نعم كه پيش از وجود وى بر حق واجب نبود ، و وى را استحقاقى « 15 » ثابت نبود كه وى را بيافريند ، و حيات و سمع و بصر و روح و بدن و عقل و علم و ادراك و جمال و احسن تقويم « 16 » ارزانى فرمايد ، و معرفت و محبت و شوق و ايمان و توحيد و ساير نعمتهاى ظاهرى و باطنى انعام كند ؛ پس به امعان اين إنعامات « 17 » ادراك لطف صنع صانع كند . و بالإجابة « 18 » لدواعي الإشارات ، دوم « 19 » ، به اجابت دواعى اشارات . چون در مبادى منن و ايادى نعم « 20 » كه به آن اشارت

--> ( 1 ) . ج : با الياءس . ( 2 ) . ج : باالاعتصام . ( 3 ) . ع : سيوم . ( 4 ) . ع : - جناب . ( 5 ) . ع : بر وى چنان . ( 6 ) . ع : كبريا . ( 7 ) . ع : او تعالى و تقدّس . ( 8 ) . ع : آن نور . ( 9 ) . ع : باشد . ( 10 ) . ج : الصنعته . ( 11 ) . ج : بثلاثته . ( 12 ) . ج : درك . ( 13 ) . ع : + كرد . ( 14 ) . ج : هاه دى . ( 15 ) . ج : استحقاق . ( 16 ) . ع : حسن تقويم . ( 17 ) . ج : انعام . ( 18 ) . ج : باالاجابة . ( 19 ) . ع : دويم . ( 20 ) . ج : نعمى .